Menu

Schoikse Mins: Frenk Lamers

Unne prachtige Schoikse Mins, die de anekdotes aan elkaar rijgt, als men hem de ruimte laat, mag niet ontbreken in deze rubriek! En dan te bedenken dat ie vroeg: "hoe komde gulle nou be men terecht…"?

Hieronder een indruk van:

 

Frenk Lamers

Ik ben geboren op 22 april 1967 als 3e in het gezin van Wout Lamers en Riek van Vonderen. Op dat moment liep er al ’n broer (Henrie) en zus (Marja) rond. Een paar jaar later zou ook nog zus Jolanda geboren worden. Geboren en getogen in de Schoikse hei, ook wel ontginning genoemd. Het was daar goed toeven, volop ruimte om je uit te leven en af en toe ook wat “uit te vreten”. Tijdens de lagere schooltijd vooral opgetrokken met Henry Kocken, ok ene moie Schoikse mins!

In mijn jonge jaren nog even bij de scouting (Rakkers) geweest, maar het voetbal trok mij toch meer. Vanaf mijn 8e tot en met ’n jaartje of 25 heb ik bij DAW gevoetbald. Inmiddels had ik ook kennisgemaakt met squash en vanaf het moment dat ik stopte met voetbal ben ik die sport (erg) fanatiek gaan beoefenen. Wat waarschijnlijk niemand weet is dat ik in die periode (als onderdeel van een 5-koppig team) drie keer Nederlands kampioen ben geworden in de (officieuze) Nederlandse squashcompetitie. Sporten is een belangrijk onderdeel in m’n leven, als ik ’n week niet gesport heb wordt ik saggerijnig. Bij voorkeur sport ik 2 of 3 keer per week, op dit moment is dat tennis en fietsen, maar ik vindt het ook leuk om als trainer van de meiden B1 op het voetbalveld te staan.

Na de lagere school ben ik naar het Maaslandcollege in Oss gegaan. Ik kon aardig leren, maar de motivatie ontbrak weleens. Bij veel vakken vroeg ik me af: “wat moet ik hier later toch mee, ik ben mijn tijd aan het verdoen”. Uiteindelijk toch de HAVO afgemaakt en ben daarna naar de MEAO in Uden gegaan. Het belangrijkste wat ik van die periode heb meegekregen is Yolanda. Een vrolijke en spontane meid uit Eerde die bij commerciële economie bij mij in de klas zat. In 1991 zijn we getrouwd en gaan wonen aan de Akkerwinde in Schaijk, de plek waar we nu nog steeds wonen. In de loop van de tijd hebben we ons gezin uitgebreid met 3 fantastische meiden, Anouk (15), Isa (13) en Vera 10).

Daar waar de motivatie op school weleens ontbrak was ik zeker gemotiveerd om wat centen te verdienen. Vanaf m’n 14e verschillende bijbaantjes gehad: onder andere bij Jansen radijs bossen, bij DAW in de kantine, het Brabants Dagblad rondbrengen en bij De Morgenzon in Zeeland achter de bar. Van die centen kon ik dan m’n hobby’s bekostigen: brommer (en later auto) rijden, op stap gaan en vakantie vieren. Vanuit mijn MEAO stage leerde ik Braks Bouwmaterialen in Odiliapeel kennen en daar ben ik in 1988 aan de slag gegaan als commercieel medewerker. In 1992 werd dit bedrijf overgenomen door Van Neerbos bouwmaterialen, onderdeel van het Ierse CRH plc. Een dynamisch bedrijf met ’n gezellige informele sfeer waar ik in ruim 25 jaar verschillende functies op verschillende niveaus heb vervuld. De laatste jaren als commercieel directeur en directeur inkoop en marketing. Recentelijk heb ik besloten om het bedrijf te verlaten en op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging in een andere omgeving. Interessante fase in m’n leven waarbij ik de overtuiging heb dat door andere inzichten in een nieuwe omgeving verrijking zal plaatsvinden. Eind vorig jaar heb ik besloten om het bedrijf te verlaten en op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging in een andere omgeving. Inmiddels is dat gelukt, ik ga aan de slag als hoofd inkoop bij Veris Bouwmaterialengroep BV, de serviceorganisatie voor de formules Bouwcenter en Stiho.

Waar zouden mensen mij van kunnen kennen? Wellicht van DAW waar ik actief ben als leider / trainer van de meiden B1 en daarnaast ook lid ben van de sponsorcommissie. Kan ook zijn van de Witte Schare waar ik graag ’n balletje sla in één van de interne tenniscompetities. Of toch vooral van vroeger op de Mariaschool, Of van één van de gezellige Schaijkse evenementen, ik mag daar ook graag aanwezig zijn. Maar het zou ook goed kunnen dat mensen denken dat ik Henrie Lamers ben, ik wordt nog wel eens verwisseld met mijn broer, ik lijk een beetje op hem en het schijnt zo te zijn dat veel mensen hem kennen J

In 2013 heb ik een fantastische ervaring mogen beleven door 6x de Alpe d’Huez te bedwingen en daarmee ruim € 6000,= voor het KWF bij elkaar te fietsen.

Voor mij was dat het ultieme bewijs dat als je iets echt graag wil, je het ook kunt realiseren.

Mijn lijfspreuk is “geen zorgen maken over dingen waar je geen invloed over hebt”. Dit zegt ook iets over mijn karakter, bij mij is het glas altijd half vol in plaats van half leeg, ik sta positief in het leven en bekijk de dingen over het algemeen van de positieve kant en kan daarnaast ook goed relativeren.

Schaijk is een dorp met veel gezellige mensen en goede voorzieningen. Een dorp met goede voorzieningen is geen vanzelfsprekendheid maar wel erg belangrijk voor de leefbaarheid en toekomstbestendigheid. Gezelligheid in Schaijk heeft primair te maken met de cultuur en het karakter van de Schaijkenaren. Niet in de laatste plaats zie je dat terug tijdens het Moeslands carnaval, maar zeker ook in het Schaijkse verenigingsleven.  Dat we in Schaijk de mooiste carnavalsoptocht van heel carnaval vierend Nederland hebben en daarnaast fantastische (sport)verenigingen hebben met hele goede voorzieningen mag en moet iedereen in Nederland weten!

Frenk, bedankt voor deze mooie bijdrage en veel succes met alles wat verder op je pad komt!


ENS 2811

terug naar boven